Oyun endüstrisi uzmanları ve oyuncular arasında sıkça tartışılan bir konu vardır: "Pazar doygunluğu, çok fazla oyun çıkıyor, hangisini alacağımızı şaşırdık." Bu...
Oyun endüstrisi uzmanları ve oyuncular arasında sıkça tartışılan bir konu vardır: "Pazar doygunluğu, çok fazla oyun çıkıyor, hangisini alacağımızı şaşırdık." Bu, günümüzün Steam, Epic Games Store gibi platformlarının binlerce oyunla dolup taştığı çağında kulağa tanıdık geliyor, değil mi? Ancak 37 yıl öncesine, yani 1989 yılına dönsek ve aynı endişelerin dile getirildiğini duysak ne düşünürdünüz? İşte
Ultima serisinin yaratıcısı
Richard Garriott'ın kardeşi ve
Origin Systems'ın iş beyni
Robert Garriott, tam da bunu söylemişti.
Bir Erken Dönem Endişesi: 1989'daki 'Pazar Doygunluğu'
PC oyun tarihinin altın çağlarından birinde, 1989'daki
Bilgisayar Oyunu Geliştiricileri Konferansı'nda sahneye çıkan
Robert Garriott, günümüzdeki endişelerin adeta bir kehanetini dile getirmişti.
Origin Systems'ın o dönemdeki yöneticilerinden biri olarak, PC oyun sektörünün "endüstriyel bir durgunluk" yaşadığını ve bunun nedenlerini sorguladığını belirtti. O yıllarda sektörde bir "ürün çeşitliliği" patlaması yaşanıyordu ve bu durum, Garriott'a göre "çok fazla bilgisayar oyunu" olduğu anlamına geliyordu.
Nintendo Tehdidi ve Gerçek Nedenler
Garriott, o dönemde PC oyun sektörünün satışlarındaki düşüşün baş sorumlusu olarak görülen
Nintendo Entertainment System (NES)'i bir "günah keçisi" olarak nitelendirdi. Evet, Nintendo'nun yükselen popülaritesi arcade ve giriş seviyesi rol yapma/strateji oyunlarını etkiliyordu, ancak Garriott'a göre, PC'ye özel daha derinlemesine RPG ve strateji oyunlarının satışlarındaki düşüşün nedeni bu değildi. Bu oyunların konsollarda uygun bir karşılığı yokken neden satışları azalıyordu?
Garriott, asıl sorunun
Apple,
Commodore ve
Dell gibi şirketlerin PC donanım satışlarındaki düşüş ve "ürün çeşitliliği" olduğunu savundu. 1989'da her yıl %15-25 arası büyüyen bir PC oyun sektörü varken, piyasaya sürülen yeni oyun sayısı %25-50 oranında artmıştı. Bu durumun doğal bir sonucu olarak,
satış başına düşen gelir kaçınılmaz bir şekilde azalıyordu. Yani, daha fazla oyun, daha az bireysel başarı demekti.
Tüketici Karmaşası ve Kalite Çağrısı
Bir diğer önemli sorun, tüketicinin yaşadığı kafa karışıklığıydı.
Garriott, "Tüketici ne satın alacağını gerçekten bilmiyor ve temelde eğlence pazarında kayboluyorlar" diyerek, oyunların kalitesindeki düşüşün ve aşırı seçeneklerin alıcıyı nasıl uzaklaştırdığını gözler önüne serdi. O dönemde bile, sektörün bu faktörlerin ağırlığını tam olarak anlayamadığını itiraf etti ancak satışların bir noktada toparlanacağına inanıyordu. Elbette, o zamanlar PC oyunculuğunun günümüzde ne kadar devasa bir sektöre dönüşeceğini, 1989'da bir ayda çıkan oyun sayısından fazlasının bugün sadece bir günde Steam'de yayımlanacağını tahmin edemezdi.
Geçmişten Bugüne Miras Kalan Tavsiye
Robert Garriott'ın 37 yıl önceki kapanış tavsiyesi ise günümüz için de şaşırtıcı derecede geçerli: "Oyun makinelerinde taklit edilemeyecek ürünler geliştirmeliyiz. Nintendo'dan endişe duyuyoruz. Uzun soluklu, derinlemesine, yüksek grafikli, çok hafıza gerektiren ürünler geliştirmeliyiz. Ve yapmamız gereken son şey, kalitemizi artırmak.
Kalite her zaman satmıştır ve her zaman satacaktır."
Bu sözler, aşırı rekabetçi ve sürekli büyüyen oyun pazarında, geliştiricilere ve yayıncılara rehberlik eden zamansız bir prensip olmaya devam ediyor. 1989'da bile "çok oyun var" endişesi varken, günümüzde her zamankinden daha fazla önem taşıyan şey, benzersizlik, derinlik ve ödün verilmeyen kalite.
