Işığın bile kaçamadığı bu karanlık devlerin kalbinde evrenin en büyük sırları gizleniyor. Fizik teorileri tekillik noktasında çökerken her şey atomlarına ayrılıyor. Einstein-Rosen köprüsü ve Planck yıldızı gibi teoriler kara deliklerin iç yapısını tanımlıyor.
James Webb Uzay Teleskobu, fırlatıldığı günden beri evrene bakış açımızı resmen formatlıyor. Hubble'ın bıraktığı yerden devam etmekle kalmıyor, kızılötesi gözleriyle kozmosun daha önce hiç görmediğimiz köşelerine girerek ders kitaplarını yeniden yazıyor.
SpaceX Falcon Heavy roketinin uzun zamandır beklenen fırlatışı, kötü hava koşulları nedeniyle ertelendi. NASA'nın Florida'daki Kennedy Uzay Merkezi'nden yapılması planlanan bu fırlatmada, devasa ViaSat-3 F3 iletişim uydusu uzaya taşınacaktı.
Ay'a geri dönüyoruz, ama bu kez sadece bayrak dikip fotoğraf çektirmek için değil. İnsanlığın gündemindeki en büyük projelerden biri olan Ay üssü kurma yarışı resmen başladı ve bu yarış, bildiğimiz dünyayı kökünden değiştirecek potansiyele sahip.
Uzay yarışını konuşurken akla hep soğuk savaş dönemindeki ABD-Sovyetler Birliği rekabeti gelir. Günümüzde ise manşetlerde sıkça NASA ve SpaceX isimlerini yan yana görüyoruz.
Uzaydaki en pahalı ve en ikonik yapı olan Uluslararası Uzay İstasyonu (ISS), ömrünün sonuna yaklaşıyor. NASA'nın planı net: 2030 civarında istasyonu kontrollü bir şekilde Pasifik Okyanusu'nun dibine yollamak.
Artemis II görevi sırasında dört astronot, uzay aracının içinden ve Ay'ın dış görünümünden düşük çözünürlüklü videolar gönderdi.
Evrenin akıl almaz büyüklüğü ve içindeki trilyonlarca galaksi düşünüldüğünde, yalnız olmamız fikri kulağa pek mantıklı gelmiyor.
Kozmosla ilgili en temel bilgilerimizden biri, evrenin sürekli genişlediği. Okulda öğrendik, belgesellerde izledik. Peki, Evren gerçekten genişliyor mu, yoksa biz mi bir şeyleri fena halde yanlış anlıyoruz?
Andy Weir'in "Marslı" filmini izleyen herkesin aklına o meşhur sahne kazınmıştır: Matt Damon'ın kendi dışkısını gübre olarak kullanıp Mars toprağında patates yetiştirmesi.